Książka jest obszernym kompendium wiedzy o technikach pozłotniczych dawnych i współczesnych. Autorka przedstawia najważniejsze materiały pozłotnicze, warsztat i narzędzia, techniki pozłacania na różnych podłożach oraz sposoby ich zabezpieczania. Książka zawiera treści dotyczące dekoracji ornamentalnych, form, odlewów, kitów i ram oraz słownik ornamentów, słownik pozłotniczy, wkładkę z przykładami prac pozłotniczych. Ofertę kierujemy do młodych pozłotników, konserwatorów zabytków, kustoszów muzeów, galerii, uczniów i studentów szkół plastycznych, jak i dla osób, które interesując się historią sztuki, chcą poznać historię i warsztat tego rzemiosła.

Fragmenty ze wstępu
   Książka ta jest przeznaczona dla młodych pozłotników jako kompendium wiedzy o technikach pozłotniczych dawnych i współczesnych, jak i dla osób które interesując się historią sztuki, chcą poznać historię i warsztat tego rzemiosła.
   Pozłotnictwo jako zawód doskonale rozwijający się we wcześniejszych epokach obecnie jest rzemiosłem wymierającym, przeżywającym duży kryzys z powodu dzisiejszej mody i wielu innych niesprzyjających przyczyn. Czeka na swój renesans. Współcześni pozłotnicy rzadko wykonują nowe dzieła, co dawniej było tak popularne. Najczęściej znajdują zatrudnienie przy konserwacji obiektów zabytkowych.
   Mając na uwadze przyszłość unikalnego rzemiosła oraz widząc w perspektywie możliwości jego rozwoju w związku z postępującymi zmianami w Polsce i Europie, postanowiłam napisać tę książkę z nadzieją, że pomoże ona przyszłym pozłotnikom w edukacji i zrozumieniu zasad, jakimi należy się kierować podczas wykonywania prac pozłotniczych. Jednocześnie chcę im uświadomić, iż sztuka pozłacania nie jest wcale łatwa i wymaga wielu lat ćwiczeń.

O Autorce
ARLETA TYLEWICZ – mistrz pozłotnictwa z uprawnieniami konserwatorskimi, malarka, były wykładowca w Akademii Sztuk Wizualnych w Poznaniu. W latach 1979-1990 była zatrudniona w Pracowni Konserwacji Dzieł Sztuki. W 1987 r. uzyskała dyplom mistrza w rzemiośle pozłotnictwo. W tym czasie brała udział w pracach konserwatorsko - pozłotniczych w Poczdamie i Rydze. Pracowała także w kraju: w kościołach w Sierakowie (ołtarze), Lednogórze (ołtarz), Czerninie (ołtarz), Pułtusku (ołtarz), a także przy obiektach malarstwa ściennego w Słupcy, Rydzynie, Szamotułach i Lewkowie. Od 1990 do 2000 r. jako kierownik Pracowni Konserwacji Ram i Pozłotnictwa w Muzeum Narodowym w Poznaniu zreorganizowała i wyposażyła pracownię, a także zadbała o powiększenie jej przestrzeni. Jednym z bardziej znaczących doświadczeń było przeprowadzenie konserwacji złoceń czterech dużych obiektów (ram) z Galerii MNP w ramach fundacji Arthema. W 1995 r. uzyskała uprawnienia konserwatorskie w zakresie prac pozłotniczych przy obiektach zabytkowych. W 2000 r. nadzorowała przebieg prac pozłotniczych w Teatrze Polskim w Poznaniu, jednocześnie biorąc w nich czynny udział. Wykonała również złocenia na ołtarzu bocznym kościoła przy klasztorze Benedyktynów w Lubiniu, Miłosławiu oraz złocenia krat w Kaplicy Loretańskiej kościoła pw. Wniebowzięcia NMP i św. Jana Chrzciciela w Henrykowie. W 2006 r. uczestniczyła w pracach pozłotniczych ołtarza głównego i przedsionka kaplicy Świętego Krzyża w nawie wschodniej w farze poznańskiej. Wśród wielu zainteresowań autorki na uwagę zasługuje jej pasja i talent malarski. W swoich obrazach prezentuje szeroki wachlarz tematów i ciekawe eksperymenty technologiczne, dzięki którym prace te zasługują na szczególne wyróżnienie.

Bogna Wrońska