|
Wnętrze lokalu sprzedaży detalicznej
Fragment pochodzi z podręcznika dla technikum Ekonomika handlu, cz. 1

Powierzchnia lokalu sprzedaży detalicznej składa się z dwóch podstawowych części: z sali sprzedażowej i z zaplecza. Sala sprzedażowa to część lokalu sklepowego dostępna dla kupujących i przeznaczona do rozmieszczenia sprzedawanych towarów oraz obsługi kupujących. Dzieli się ją na dwie części: w jednostkach o tradycyjnej formie sprzedaży – na część przeznaczoną dla kupujących oraz część stanowiącą ekspozycję towarów i miejsce robocze sprzedawców; w jednostkach o nowoczesnych formach sprzedaży – na część dla kupujących oraz na część ekspozycyjną.

Rys. 10. Systemy urządzania sal sprzedażowych z obsługą klienta
Sposób urządzenia sali sprzedażowej przy obsłudze tradycyjnej może być:
– liniowy, w którym linia sprzedaży przebiega wzdłuż ścian –może to być system jednoliniowy, dwuliniowy równoległy lub kątowy (narożny), trzyliniowy, czteroliniowy;
– wysepkowy, który polega na umieszczaniu stoisk na środku sali sprzedażowej;
– mieszany, w którym stosuje się jednocześnie system wysepkowy i liniowy.
Sposób urządzenia sali sprzedażowej w lokalach z nowoczesnymi formami obsługi może być:
– liniowy, gdy meble są ustawione w szereg równoległych linii, najczęściej w kierunku prostopadłym do wyjścia;
– promienisty (wachlarzowy), gdy układ przejść ma kształt wachlarza zwężającego się ku drzwiom;
– rozrzucony, gdy rozmieszczenie mebli jest pozornie przypadkowe.
Urządzając sale sprzedażowe, powinno się pamiętać o tym, aby:
– zapewnić klientom swobodę poruszania się i dostęp do towarów oraz ułatwić orientację;
– optymalnie wykorzystać powierzchnię, zapewniając maksymalny kontakt klienta z towarami;
– usytuować urządzenia i towary w sposób umożliwiający dozór nad nimi;
– zapewnić łatwe przesunięcie wyposażenia w razie zmiany urządzenia sali sprzedażowej.
Współcześnie zagospodarowanie przestrzeni sprzedażowej lokalu dokonywane jest równocześnie w płaszczyźnie poziomej (powierzchnia sprzedażowa) i pionowej (zagospodarowanie regałów i urządzeń ekspozycyjnych).

Rys. 11. Systemy urządzania sal sprzedażowych samoobsługowych
Obejmuje ono:
– ustalenie dróg poruszania się nabywców,
– wytyczenie miejsc pracy sprzedawców,
– zapewnienie transportu towarów,
– rozmieszczenie grup towarów w sali sprzedażowej,
– wyłożenie towarów na urządzeniach ekspozycyjnych.
| Zadaniem zagospodarowania przestrzeni sprzedażowej lokalu jest doprowadzenie do sytuacji, w której odpowiedni asortyment oferowany jest we właściwych ilościach, na właściwym miejscu, w odpowiednim momencie i odpowiednio długo, we właściwy sposób i z zastosowaniem niezbędnych środków ekspozycji. |
Każda jednostka posiada jednak specyficzne warunki lokalowe i to one determinują konkretne rozwiązania. Urządzenie wnętrza lokalu może zachęcić lub zniechęcić potencjalnych klientów. W krajach o gospodarce rynkowej funkcjonują specjalne agencje zajmujące się urządzaniem wnętrza stosownie do istniejących warunków lokalowych i według sprawdzonych metod. W nowoczesnym zagospodarowaniu wnętrza lokalu eksperci od strategii handlowych uwzględniają: towary, meble i ich konstrukcje, miejsce w sali sprzedażowej, wystrój szyb, tkaniny, kolory, oświetlenie, muzykę, a nawet zapachy. Odpowiednie wykorzystanie tych elementów wprawia klientów w przyjemny nastrój i zachęca do dokonania zakupu. Nie bez znaczenia jest też wygląd samego sprzedawcy, a zwłaszcza jego schludny ubiór, zrelaksowany sposób bycia i uprzejmość w stosunku do odwiedzających jednostkę sprzedaży detalicznej. Do zaplecza należą następujące pomieszczenia:
– pomocniczo-operatywne, służące do odbioru, przechowywania i przygotowywania towarów do sprzedaży oraz do przechowywania opakowań;
– administracyjno-gospodarcze i bytowe (biuro, szatnia, miejsce na spożycie posiłku, odpoczynek);
– pomocniczo-techniczne (urządzenia chłodnicze, grzewcze);
– sanitarne (WC, umywalnie). |